Ποτέ δεν τέθηκε το θέμα του τίτλου στο μυαλό μου αλλά η αλήθεια είναι οτι γεννήθηκα στην Αυστραλία και παρόλου που νιώθω Ελληνίδα πάντα θα κουβαλάω το μέρος της ζωής μου που έζησα εκεί. ‘Αλλωστε τα πρώτα 16 χρόνια της ζωής μου ήταν.
Αυτό που ποτέ δεν θα ξεχάσω είναι οι τραγελαφικές ιστορίες που γίνονταν μεταξύ των διαφόρων εθνικοτήτων που ζούσανε στην χώρα. Διαφορετικά έθιμα, συνήθειες, κουλτούρες…τις περισσότερες φορές μεγενθυσμένες και παραποιημένες εαν κρίνω από το τι ήξερα για την Ελλάδα όταν ζούσα εκεί και τι βρήκα όταν ήρθα εδώ. Εκεί ζούσαμε την δεκαετία του ‘80, την Ελλάδα της δεκαετίας του ‘60! :)
Μπορεί η ταινία ‘My big fat Greek Wedding‘ της Νίας Βαρδάλος να τοποθετείται στην Αμερική αλλά δεν διαφέρει και πολύ από αυτά που γινόντουσαν στην Αυστραλία. Τα θυμάμαι πια και γελάω με νοσταλγία. Εκείνα τα ελληνο-αγγλικά των πρώτων μεταναστών που ποτέ δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν με την νέα γλώσσα…σε άφηναν πάντα άφωνη. Ακόμα και σήμερα ο πατέρας μου χρησιμοποιεί λέξεις όπως στρέιτ (ashtray) για την τσιγαροθήκη, μόπα (mop) για την σφουγγαρίστρα και φυσικά το παγκοσμίως γνωστό κάρο για το αυτοκίνητο, ενώ είμαι σίγουρη οτι ποτέ δεν κατάλαβε οτι οι Αυστραλοί των φωνάζανε mike, ως κλασικό φιλικό υποκοριστικό που χρησιμοποιούσαν για όλους, και όχι γιατί ξέρανε οτι τον λένε Μιχάλη…
Νομίζω οτι το επόμενο βιντεάκι είναι ένα παράδειγμα για γέλιο. Πως χορεύουν οι Αβορίγινες τον Zorba the Greek…

http://www.youtube.com/watch?v=O-MucVWo-Pw&eurl

Comments are closed.